Kapı [Yeni Korkunç Hikayeler]
Kapı [Yeni Korkunç Hikayeler]
Bir varmış bir yokmuş
Varolan bir düzende bilinçsiz şuursuz bir enerji yaşarmış
Ne için yaşadığını bilmez, ne için yaşaması gerektiğini düşünmez, taşınmazmış
Çevresinde özellik olarak ona benzeyen yandaşları varmış
Onların bugüne kadar yapmakta olduğu eylemler ve kendi kendilerine oluşturdukları bir takım kurallar varmış
Hepsini öğrenmek zorunda kalmış
Bilmek kafasını karıştırmış
Ama onlara ayak uydurma arzusunu bastıramamış
Söylenene göre herşeyin ama herşeyin bir yolu yordamı varmış
Önemli olan genel olarak varılan sonuçlarmış
Neyse
Günün birinde bizim şuursuzun nasıl olduysa yolu sapmış
Düzleştirilen yol bir anda ikiye ayrılmış
Sağa ya da sola gitmek, en azından birini seçmek gibi bir baskı olunca yandaşlarından bir tanesine sormadan adımını hiçbir yere atmamış
En güvendiği, en lafı dinlenir olanının söylediği gibi sağa gitmeye karar kılmış, ve yola sapmış. Orada onu bekleyen güzel anıları yaşamış, mutluluğu tatmış ve hayat hakkında kendine has bir kaç kanıya yine orada varmış.
Derken günün birinde yine yoluna bir bilinmezlik çıkmış. Bu kocaman bir kapıymış ve geçmek istemeyenler için yanında düz devam eden başka bir yol da yapılmış. Kapı simsiyah ürkütücü bir görünümdeyken üzerindeki tabelada yazan yazı ``Yanlız Girilir.`` yazısıymış. Tam bir şuursuzluk yapıp kapıyı açacakken yandaşlarından biri onu engelleyerek uyarmış. Ve o kapıdan girenin bir daha çıkamadığını anlatmış.
Ve tabi pek çok hikaye daha anlatmış, anlatmış...
Bizim bilinçsiz şaşırmış, olanlardan etkilenip düşüncelere dalmış. Ve bu kapının onu neden cezbettiğini bir türlü anlayamamış.
Kolundan tutup götüreni (eksik olmasın) çok fazla olduğu için düz yola sapmış ama her gece rüyasında kapıyla olan hesaplaşmalarına dalmış.
Merak hep yanıbaşındaymış.
İçine iyice sıkıntı etmiş. Benim gibi sıradan bir adamın hayatına nerden girdi bu saçmasapan kapı diye, sürekli Herşeye küfretmiş. Yakınlarına açılınca herkesi iyice telaşlandırmış ve herkes de onun iyiliğini düşündüğünden ona milyonlarca hikaye anlatmış ve kapıdan geçmenin ne kadar saçma bir fikir olduğuna onu inandırmış.
Bizim bilinçsiz de merak etmenin suçluluk duygusuna en sonunda varmış ve kendinden utanmış. Bir daha kapının lafını etmeme kararını bütün ciddiyetiyle almış.
Dünya yuvarlak ya,
Bizimkisi yaşlanmış, eş dostla bol bol laflamış, değerli değersiz pek çok yaşanmışlıkla artık kendisinin de hissettiği yaşamının sonlarına bir şekilde ve gelişigüzel seçimlerle varmayı başarmış.
Bir hayat görüşü, bir yaşama stili ve değdiği herkesinkinden geçme eyleminin ertesinde edindiği kendine özgü hayat kuralları varmış. Düşünüp taşındığı zaman, o yapması gereken herşeyi başarıyla tamamlamış.
Kapıyıda hakikaten hiç bir zaman hatırlamamış...
*** ***
Günün birinde yolda yürürken karşısına bir anda seneler öncesinin aynısı olan kapı çıkmış. O kapı olduğuna eminmiş. Üzerindeki işlemelerin şekli onu hiç düşünmemiş olmasına rağmen zihninde bir anda nasıl olduysa belirivermiş. Kapının üzerindeki tabeladan eser yokmuş. Tabii bu yıllar sonra ve ömrünün sonlarında yapılan bu büyük karşılaşmadan etkilenmemesi imkansızmış.
Fakat işin ilginç olan kısmı,
Kapının üzerindeki ``Girilmez`` tabelasıymış.
Sorup soruşturduğunda haylazlardan birinin tabelayı yıllar evvel çaldığını ve bunun üzerine kendisini sorumlu hisseden bireylerin bu tabelayı yaptırdığı açıklamasını almış.
Enteresan gelmiş.Neyse yoluna devam etmiş. Önemseyecek de değilmiş. Ne olursa olsun zaten artık iş ondan fazlasıyla geçmiş.
Derken
Bizim şuursuzun ölüm günü gelmiş
Azrail onu götürmeden son nefesini vermiş
Bilinçsizliğinden artık bahsedilemezken güneş gibi bir ışıkla
Kocaman bir bilinç oluvermiş
Ve aynı kapı yeniden görüntüsüyle belirmiş
Bir bedene sahip değilken bir arzudan bahsedilebilinirmiş
Ne de olsa öncesinden de o içten gelirmiş
İşte bu hisle kapıyı geçmiş
Ve birden kendisini eksik hissetmiş
Yeniden dünyaya gelmiş
Fakat bu seferki bebeğin kaderi bilinçsiz ve şuursuz değilmiş...
Kendine ait bir hayatı olsun istemiş
Bütün bunların feryadıyla başlamış ağlamaya
ıngaaaaaaaaaa
ıngaaaaaaaaaa
